Ik wil gewoon naar de Friedrichstrasse, naar Dussmann, een enorme boekenwinkel, KulturKaufhaus noemen ze zich. Daar snuffel ik zeker een uur rond, ze hebben jammergenoeg nauwelijks fijne stoelen of banken (bij Hugendubel wel), maar er is zoveel en dan weet ik 't niet meer. Ik zie een overzichtelijk boekje over familieopstellingen, niet duur (Duitse boeken zijn sowieso niet duur), koop dat en fiets dan naar de Kudam, binnendoor, niet meer door die drukte. Op weg naar Vappiano. En dan is 't alweer een uur of 7, dus naar huis. Die weg ken ik inmiddels goed, zelfs binnendoor.
Woensdag 16 september
En 's middags fiets ik naar Dahlem. Eigenlijk heel dichtbij. Dus ik fiets verder door het Grüne Wald, naar Jachtschloss Grünewald aan de Grunewaldsee. Fietsend door het bos kom ik mensen en honden tegen, vooral honden. Iedereen laat zijn of haar hond(en) uit.
Bij het Jachtschloss mogen geen honden, tenzij aangelijnd, naar binnen. Gelukkig maar. Ik ben niet zo op honden als ik 't baasje niet ken.
't Is er stil!!!!
Het jachtslot is sinds 1542 in gebruik door allerlei hoge heren die graag op jacht gingen. Sinds 1932 is het als museum in gebruik.
Ik neem Kaffee mit Kuchen...... mmmm
lieve Madeleine, wat een mooi weblog.Prachtige foto's met een heel bijzonder speciale sfeer en treffende tekst. Je bent heel intens in Berlijn.
BeantwoordenVerwijderenIk volg je een beetje op je fiets.Ook ontroerend om jou en Esther - jullie samen- te zien. Jullie zien er zo gelukkig uit.
Madeleine , geniet nog van laatste dagen van de nazomer en van der Himmel boven Berlijn. lieve groet,
Maria